GOMAZKO ABARKAK

Gomazko abarkak tradizioz landa-kulturarekin lotutako oinetakoak dira, bereziki baldintza klimatikoek eta lurrak oinetako erresistenteak eta funtzionalak behar dituzten eskualdeetan. Albarka horiek, eskalapoi edo txinela izenez ere ezagutzen direnak, eboluzionatu egin dute denboran zehar, eta goma material nagusi gisa sartzeak nabarmen hobetu du haien iraunkortasuna eta erosotasuna. Abarken historia duela mende batzuk hasi zen, jendea oinetako gogor baten bila zebilenean eremu eta lur zailetan lan egiteko. Jatorriz egurrez eginak, abarkek objektu zorrotzen aurkako babesa eskaintzen zuten, eta oinarri handia ematen zuten lurzoruaren hezetasuna saihesteko. Denboraren poderioz, materialen bilakaerak goma funtsezko osagai gisa sartzea ekarri zuen. Gomazko abarkek hainbat abantaila eskaintzen dituzte zurezko aurreko abarken aldean. Lehenik eta behin, gomaren malgutasunak erosotasun handiagoa ematen dio erabiltzaileari, eta oinaren mugimendu naturalagoa ahalbidetzen du. Hori bereziki erabakigarria da nekazaritza-jardueretan edo aire zabalean ordu luzeak igarotzen dituztenentzat. Gainera, goma material iragazgaitza da, eta horrek ura eta hezetasuna oinetakoetan sartzea eragozten du, oinak lehor edukita, baita egoera txarrean ere. Gomazko abarken aldakortasunak aukera herrikoi bihurtu ditu, ez bakarrik nekazaritzako langileentzat, baita aire zabaleko jardueretarako oinetako erresistenteak bilatzen dituztenentzat ere, hala nola mendi-ibiliak edo arrantza. Diseinu sinple eta funtzionalak erraz garbitzen ditu. Gaur egun, gomazko abarkak funtzio praktikora mugatzeaz gain, gabonetan haurrak eta nagusiak baserritar janzten dira olentzeroari laguntzeko Goma beltzezko abarkak euskal kulturaren elementu garrantzitsu bat dira. Euskal Herriaren nortasunaren eta tradizioaren sinbolo dira.